падбе́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падбельваць — падбяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падбруко́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падбрукоўваць — падбрукаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падбрыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падбрываць — падбрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падва́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падважваць — падважыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падве́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвешваць — падвесіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надклёпванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. надклёпваць — надкляпаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надку́сванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. надкусваць — надкусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надло́мванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. надломваць — надламаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надпіло́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. надпілоўваць — надпілаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надрыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падрываць — надарваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)