прышчэ́пачны сад., мед. приви́вочный;

○ п. прэпара́т — (вакцина) приви́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цыга́нка ж.

1. цыга́нка;

2. обл., сад. цыга́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шта́мбавы лес., сад. шта́мбовый;

~вая ру́жа — шта́мбовая ро́за

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акі́нуты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад акінуць.

2. у знач. прым. Пакінуты без увагі, клопату, догляду. Збуцвелы асунуўся вугал Стагодняй акінутай хаты. І свет мой абведзены кругам Акенцаў падслепаватых. Вітка. Жарнавік ідзе праз вялікі Вайткевічаў сад — недагледжаны, абветраны, акінуты сад. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заалагі́чны в разн. знач. зоологи́ческий;

~ныя нагляда́нні — зоологи́ческие наблюде́ния;

з. магазі́н — зоологи́ческий магази́н;

з. парк (сад) — зоологи́ческий парк (сад)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адгарадзі́ць сов., прям., перен. отгороди́ть;

а. свой сад — отгородить свой сад;

а. ад дрэ́ннага ўплы́ву — отгороди́ть от плохо́го влия́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запусти́ть​II сов., в разн. знач. запусці́ць; (забросить — ещё) занядба́ць;

запусти́ть сад запусці́ць (занядба́ць) сад;

запусти́ть боле́знь запусці́ць хваро́бу.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абса́да, -ы, ДМ -дзе, мн. -ы, -са́д, ж.

1. Дрэвы, кусты, пасаджаныя ўздоўж ці вакол чаго-н.; насаджэнні.

Усцяж шляху зелянела маладая а.

2. Тое, што і шуфляда (у 2 знач.).

А. для акна.

|| прым. абса́давы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папералята́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Пераляцець — пра ўсіх, многіх. Куры з крыкам папераляталі ў сад. Місько.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фрукт, -а, М -кце, мн. -ы, -аў, м.

1. Ядомы плод якога-н. дрэва або куста (звычайна садовага).

2. перан. Чалавек, ад якога можна чакаць усякіх непрыемнасцей; тып, суб’ект (разм., пагард.).

|| прым. фрукто́вы, -ая, -ае (да 1 знач.).

Ф. сад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)