разбрако́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па разбракоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раство́ршчык, ‑а, м.

Рабочы, які рыхтуе растворы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расфасо́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца расфасоўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчака́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па расчаканцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рафінава́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па рафінаванню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца паліраваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палі́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца паліваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нікеліро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца нікеліроўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намы́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца намывам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пая́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца паяннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)