пакарачэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пакараціць, пакарацець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакаро́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пакарочваць — пакараціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакарэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пакарыць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паке́пліванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пакепліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пала́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. палаць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напуха́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. напухаць — напухнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наркатыза́цыя, ‑і, ж.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. наркатызаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насло́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. наслойваць — наслаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. насоўваць — насунуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

настава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. наставаць — дастаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)