прака́тка, -і, ДМ -тцы, ж.

Гарачая апрацоўка металу шляхам абціскання паміж вярчальнымі валамі ў асобных станах для надання яму патрэбнай формы, профілю.

П. труб.

|| прым. прака́тны, -ая, -ае.

П. стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сон, сну, мн. сны́, сно́ў, м.

1. Фізіялагічны стан спакою арганізма, пры якім поўнасцю або часткова спыняецца работа свядомасці і аслабляюцца фізіялагічныя працэсы.

Трывожны с.

Багатырскі с. (моцны).

2. Тое, што сніцца таму, хто спіць.

Убачыць с.

Заснуць вечным сном — памерці (высок.).

Са сну — толькі што прачнуўшыся.

Сон у руку (жарт.) — пра сон, які спраўдзіўся.

Як у сне — пра стан чалавека, які паглыблены ў свае думкі і нічога вакол сябе не заўважае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нуда́, -ы́, ДМ -дзе́, ж.

1. Непрыемны душэўны стан, выкліканы немагчымасцю здзейсніць свае надзеі, жаданні; сум, туга.

2. Нудны чалавек (разм.).

Эх ты, н. хадзячая!

3. Паныласць, маркота, журба.

Восеньская н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бяска́рнасць, ‑і, ж.

Стан бяскарнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бясчу́ласць, ‑і, ж.

Стан бясчулага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

занядба́насць, ‑і, ж.

Стан занядбанага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захла́мленасць, ‑і, ж.

Стан захламленага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згалада́ласць, ‑і, ж.

Стан згаладалага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згале́нне, ‑я, н.

Стан згалелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здзірване́ласць, ‑і, ж.

Стан здзірванелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)