цок, выкл.
Ужываецца гукапераймальна для абазначэння гуку, які атрымліваецца пры ўдары чым‑н. цвёрдым аб камень, метал і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
угна́цца, уганюся, угонішся, угоніцца; пр. угнаўся, угналася; зак., за кім-чым.
1. Пабегчы так, каб дагнаць. Гаспадыня з крыкам выбягала на двор, каб угнацца за хлапчукамі. Лобан. — Угналася [суседава карова] за пашай Лыскай, а яна, ратуючыся, скочыла цераз плот і ўшчаміла нагу. Сабаленка.
2. (звычайна з адмоўем). Не адстаючы, ісці, бегчы за кім‑, чым‑н. або побач з кім‑, чым‑н. — За вамі не ўгнацца, — раптам прамовіў Уладзік, і толькі цяпер Андрыян Цітавіч заўважыў, што сапраўды ён ідзе вельмі шпарка. Марціновіч. Ні адзін конь не мог угнацца за рысаком. Сіняўскі. — Не ляці так. Мне за табою не ўгнацца. — Жонка гаварыла гэта ўжо недзе ззаду. Ваданосаў. // перан. Паспець за кім‑, чым‑н., зраўняцца з кім‑, чым‑н. — Гм! Глядзі, Саўка, ужо [хлопцы] носяць. За імі нідзе не ўгонішся, — заўважыў Шайдоб. Федасеенка. [Максім:] — Чорт яго ведае, як ляціць жыццё. Проста не ўгонішся... Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
віншава́ць, -шу́ю, -шу́еш, -шу́е; -шу́й; -шава́ны; незак., каго з чым.
Вітаць з выпадку чаго-н. прыемнага, радаснага.
В. са святам, з юбілеем.
|| зак. павіншава́ць, -шу́ю, -шу́еш, -шу́е; -шу́й; -шава́ны.
|| наз. віншава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адно́сіна, -ы, мн. -ы, -сін, ж.
1. Афіцыйная дзелавая папера з запытаннем ці паведамленнем аб чым-н., дакумент.
Паступіла а.
2. спец. Лік, які атрымліваецца ад дзялення адной велічыні на другую.
Геаметрычная а.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адпрасі́цца, -рашу́ся, -ро́сішся, -ро́сіцца; зак.
Папрасіць дазволу пайсці або паехаць куды-н., не ўдзельнічаць у чым-н.
А. з работы.
Ад смерці не адкупішся і не адпросішся (прыказка).
|| незак. адпро́швацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
любата́, -ы́, ДМ -баце́, ж.
1. Тое, што люба, што выклікае захапленне прывабнасцю, прыгажосцю.
2. у знач. вык. Пра захапленне, зачараванне кім-, чым-н., задавальненне ад каго-, чаго-н.
Дзяўчына — проста л.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ме́ншы, -ая, -ае.
1.
Выш. ст. да прыметніка малы (у 1—4 знач.). Трэба чаравікі меншага памеру.
2. Самы малады сярод членаў сям’і.
М. сын канчае тэхнікум.
◊
Па меншай меры — не менш чым.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́мазаць, -мажу, -мажаш, -мажа; -маж; -мазаны; зак., што.
1. Намазаць, нацерці чым-н., што фарбуе.
В. печ глінай.
2. у што. Запэцкаць, замазаць (разм.).
В. адзенне ў дзёгаць.
|| незак. выма́зваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заня́так, -тку, мн. -ткі, -ткаў, м.
1. Тое, чым хто-н. заняты; справа, праца.
Род заняткаў.
2. мн. Вучэбныя гадзіны (урокі, лекцыі), а таксама наогул час вучэння.
У школе пачаліся заняткі.
Семінарскія заняткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заспа́ць, -плю́, -пі́ш, -пі́ць; -пі́м, -піце́, -пя́ць; -пі́; -па́ны; зак.
1. Прачнуцца пазней, чым трэба, праспаць.
Сёння трохі заспаў.
2. што. Доўга сплючы, пазбавіць свежасці (разм.).
З. твар.
|| незак. засыпа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)