по́лис по́ліс, -са м.;

страхово́й по́лис страхавы́ по́ліс.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страхвзно́с (страхово́й взнос) страхузно́с, -су м. (страхавы́ ўзнос).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страхделега́т (страхово́й делега́т) страхдэлега́т, -та м. (страхавы́ дэлега́т).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страхфо́нд (страхово́й фонд) страхфо́нд, -ду м. (страхавы́ фонд).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страхузно́с, -су м. (страхавы́ ўзнос) страхвзно́с (страхово́й взнос)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страхфо́нд, -ду м. (страхавы́ фонд) страхфо́нд (страхово́й фонд)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страхаге́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Прадстаўнік арганізацыі, установы, якая праводзіць страхаванне (у 2 знач.); страхавы агент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

страхо́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -хо́вак, ж.

1. гл. страхаваць.

2. Грашовая кампенсацыя, што выплачваецца страхавой установай страхавальніку.

Атрымаць страхоўку.

3. Страхавы ўзнос (разм.).

Заплаціць страхоўку.

4. Гарантыя ад чаго-н. непрыемнага, непажаданага.

Зрабіць што-н. для страхоўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

по́ліс ​1, ‑а, м.

Дакумент аб страхаванні жыцця, маёмасці і пад. Страхавы поліс.

[Фр. police.]

по́ліс ​2, ‑а, м.

Гіст. У рабаўласніцкім грамадстве — горад-дзяржава, асобая форма сацыяльна-эканамічнай і палітычнай арганізацыі.

[Грэч. polic.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

по́ліс I, -са м., ист. по́лис

по́ліс II м., фин. по́лис;

страхавы́ п. — страхово́й по́лис

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)