абварга́ніць

‘зрабіць, прыгатаваць што-небудзь (звычайна спехам)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абварга́ню абварга́нім
2-я ас. абварга́ніш абварга́ніце
3-я ас. абварга́ніць абварга́няць
Прошлы час
м. абварга́ніў абварга́нілі
ж. абварга́ніла
н. абварга́ніла
Загадны лад
2-я ас. абварга́нь абварга́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час абварга́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абварга́ньваць

‘рабіць, гатаваць што-небудзь (звычайна спехам)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абварга́ньваю абварга́ньваем
2-я ас. абварга́ньваеш абварга́ньваеце
3-я ас. абварга́ньвае абварга́ньваюць
Прошлы час
м. абварга́ньваў абварга́ньвалі
ж. абварга́ньвала
н. абварга́ньвала
Загадны лад
2-я ас. абварга́ньвай абварга́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абварга́ньваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зварга́ніць

‘зрабіць што-небудзь спехам, абы-як ’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зварга́ню зварга́нім
2-я ас. зварга́ніш зварга́ніце
3-я ас. зварга́ніць зварга́няць
Прошлы час
м. зварга́ніў зварга́нілі
ж. зварга́ніла
н. зварга́ніла
Загадны лад
2-я ас. зварга́нь зварга́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час зварга́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

звахлява́ць

‘зрабіць што-небудзь абы-як, спехам; схалтурыць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. звахлю́ю звахлю́ем
2-я ас. звахлю́еш звахлю́еце
3-я ас. звахлю́е звахлю́юць
Прошлы час
м. звахлява́ў звахлява́лі
ж. звахлява́ла
н. звахлява́ла
Загадны лад
2-я ас. звахлю́й звахлю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час звахлява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

звурга́ніць

‘зрабіць што-небудзь спехам, абы-як’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. звурга́ню звурга́нім
2-я ас. звурга́ніш звурга́ніце
3-я ас. звурга́ніць звурга́няць
Прошлы час
м. звурга́ніў звурга́нілі
ж. звурга́ніла
н. звурга́ніла
Загадны лад
2-я ас. звурга́нь звурга́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час звурга́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наха́пкам, прысл.

Разм. Спехам, наспех; на скорую руку. Валька сёрбаў нахапкам, увесь час хваліў юшку. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прыця́пнуць ’прышыць наспех, спехам’ (Нас.). Гл. цяпаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прымякя́ць ’прымяраць (спехам, недакладна)’ (Юрч.). Магчыма, іранічная сувязь з прымяка́ць ’прыбіць каго-небудзь чым-небудзь тупым’ (Нас.), прэфіксальнае да мя́каць (гл.), і намяка́ць ’намякаць’, параўн. намя́каць ’адлупцаваць’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сухама́, прысл.

Разм. Без вадкай і гарачай ежы. Снедалі спехам, часта сухама, падганяючы павольнага Васіна. Карпаў. [Фёкла:] — Вам, дзеду, мо капусты гарачанькай? Са здорам варыла... А то, мусіць, усё сухама ды сухама... Місько.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пры́хапкам, пры́хапком, пры́хопком, пры́хапкамі, пры́хапкамы, прі́хапкамі, прыхопкамі ’рабіць што-небудзь у вольную часіну, урыўкамі, прыхваткамі’ (бых., Янк. 3.; Мат. Гом.; ашм., Стан.; Сл. ПЗБ, ТС, ЛА, 5), укр. приха́пком, при́хапцем, при́хапці ’ўрыўкамі’; ’спехам’, Тв. скл. назоўніка *прыхапак < прыхапіць < хапіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)