дасказа́ць, ‑скажу, ‑
Сказаць недагаворанае; выказаць што‑н. да канца; дагаварыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дасказа́ць, ‑скажу, ‑
Сказаць недагаворанае; выказаць што‑н. да канца; дагаварыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псяю́ха, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апро́ч,
Тое, што і апрача.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аступі́цца, аступлюся, аступішся, аступіцца;
1. Няёмка, няўдала ступіць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маладзе́ц, малайца,
1. Статны, атлетычнага складу малады чалавек.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паваро́тлівы, ‑ая, ‑ае.
1. Здольны лёгка і хутка паварочвацца.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэмаго́гія, ‑і,
Падман шырокіх народных мас прываблівымі, але лжывымі абяцаннямі і лозунгамі; беспрынцыпнае палітыканства.
[Грэч. dēmagōgía.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ткані́на, ‑ы,
1. Выраб, атрыманы ў працэсе ткання на ткацкім станку; матэрыя, матэрыял.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гавары́ць, -вару́, -во́рыш, -во́рыць; -во́раны;
1. Валодаць вуснай мовай, валодаць якой
2. што і без
3. аб кім-чым. Выказваць думку, меркаванне, абмяркоўваць што
4. з кім. Весці гутарку, размаўляць.
5.
6. (1 і 2
Гаварыць на розных мовах — не разумець адзін аднаго.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пады́спад, ‑у,
1. Адваротны бок; спод.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)