параз’язджа́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
параз’язджа́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размяня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца;
1. Абмяняцца чым
2. У шахматнай гульні: зрабіць размен фігур.
3. Пра тых, хто жыве разам:
||
Разменьвацца на дробязі — расходаваць свае сілы, здольнасці на дробныя справы.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раз’е́зд, -у і -а,
1. -у,
2. -у, звычайна
3. -а. Невялікае кавалерыйскае падраздзяленне, якое накіроўваецца для разведкі, аховы, сувязі ва ўмовах ваенных дзеянняў.
4. -а. Раздваенне аднакалейнага чыгуначнага пуці.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раз...¹ (раза..., рас...), дзеяслоўная прыстаўка.
Абазначае:
1) дзяленне на часткі, размеркаванне па частках, па месцах, па паверхні
2) узмацненне, напружанне ў праяўленні дзеяння,
3) у спалучэнні з -цца: пачатак працяглага, інтэнсіўнага дзеяння,
4) у спалучэнні з -цца: напрамак руху многіх у розныя бакі,
5) спыненне дзеяння, стану,
6) адваротнае дзеянне,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раскіда́ць, -аю, -аеш, -ае; -аны;
1. што. Кі́даючы, размясціць у розных месцах па паверхні або пакласці ў беспарадку.
2.
3. што. Разбурыць, разваліць.
4. што. Дарэмна патраціць.
5. што. Праараць уроскідку.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раз’язджа́цца
1. (ехать в разные стороны) разъезжа́ться;
2. (не встречаться) разъезжа́ться;
3. (не столкнувшись на встречном движении) разъезжа́ться;
4. (раздвигаться в разные стороны) разъезжа́ться, расходи́ться;
5. (разваливаться) разъезжа́ться, располза́ться;
1-5
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разляце́цца, -лячу́ся, -ляці́шся, -ляці́цца; -ляці́мся, -леціце́ся, -ляця́цца; -ляці́ся;
1. (1 і 2
2.
3. (1 і 2
4. (1 і 2
5. У палёце або на бягу набраць вялікую хуткасць (
6. (1 і 2
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раз’е́зд, ‑а і ‑у,
1. ‑у.
2. ‑у.
3. ‑у. Невялікая конная часць (не болей эскадрона), якая высылаецца для разведкі, аховы або сувязі з другімі часцямі.
4. ‑а. Раздваенне аднакалейнага пуці, якое дае магчымасць разысціся двум сустрэчным паяздам, вагонам і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разысці́ся, разыду́ся, разы́дзешся, разы́дзецца; разышо́ўся, -шла́ся, -ло́ся; разыдзі́ся;
1. (1 і 2
2. Ідучы насустрач, не сустрэцца; размінуцца.
3. з кім. Спыніць якія
4. (1 і 2
5. (1 і 2
6. (1і²
7. Пашырыцца, стаць вядомым.
8. (1 і 2
Паступова рассеяцца, знікнуць.
9. Прывыкнуць да хады; перастаць адчуваць стому ад хады.
10. Набыць большую скорасць у руху (
11.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раскі́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Кідаючы, размясціць у розных месцах па паверхні.
2.
3. Разбурыць, разваліць.
4. Дарэмна патраціць.
5. Праараць уроскідку.
раскіда́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)