размо́чваць несов. разма́чивать; см. размачы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да размачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размо́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад размачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размо́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. размочваць — размачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паразмо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Размачыць усё, многае. Паразмочваць сухары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размо́чка, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. размочваць — размачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расква́сіць, -ква́шу, -ква́сіш, -ква́сіць; -ква́шаны; зак., што (разм.).

1. Размачыць, зрабіць гразкім.

Дарогу расквасіла (безас.), не праехаць.

2. Разбіць да крыві (нос, твар).

Р. нос.

|| незак. расква́шваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

*Раства́ніць, роства́ніць ’развесці, размачыць’ (ТС). Гл. ро́ствань, твань.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ро́ствань ’непраходная гразь, бездарожжа’ (ТС). Да раз‑/роз- і твань (гл.). Сюды ж роства́ніць ’размачыць, развезці (аб дарозе)’ (ТС).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

расква́сіць, ‑квашу, ‑квасіш, ‑квасіць; зак., што.

Разм.

1. Размачыць, зрабіць гразкім. Вада заліла лагчыны, расквасіла нізіны, а праз іх і да ўзгоркаў не дабрацца. Бялевіч. / у безас. ужыв. Ісці цяжка: дарогу расквасіла, да чаравікаў прыліпаюць камякі гразі. Навуменка.

2. Разбіць да крыві (нос, твар і пад.). Расквасіць нос. □ — Што было... Што было, — адказваючы на роспыты, сказаў Цімох, — ды расквасіў плешкаю галаву аднаму, другі раз, мо, не палезе. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)