раздражні́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раздражню́ раздра́жнім
2-я ас. раздра́жніш раздра́жніце
3-я ас. раздра́жніць раздра́жняць
Прошлы час
м. раздражні́ў раздражні́лі
ж. раздражні́ла
н. раздражні́ла
Загадны лад
2-я ас. раздражні́ раздражні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час раздражні́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уцве́льваць

‘раздражняць, злаваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уцве́льваю уцве́льваем
2-я ас. уцве́льваеш уцве́льваеце
3-я ас. уцве́львае уцве́льваюць
Прошлы час
м. уцве́льваў уцве́львалі
ж. уцве́львала
н. уцве́львала
Загадны лад
2-я ас. уцве́львай уцве́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уцве́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раздражня́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Незак. да раздражніцца.

2. Зал. да раздражняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зацве́льваць

‘дражніць, раздражняць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зацве́льваю зацве́льваем
2-я ас. зацве́льваеш зацве́льваеце
3-я ас. зацве́львае зацве́льваюць
Прошлы час
м. зацве́льваў зацве́львалі
ж. зацве́львала
н. зацве́львала
Загадны лад
2-я ас. зацве́львай зацве́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зацве́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цвялі́ць, цвялю́, цве́ліш, цве́ліць; незак., каго-што.

1. Дражніць, раздражняць.

Ц. сабаку.

2. перан. Верадзіць, трывожыць.

Ц. успаміны.

Ц. душу.

|| зак. уцвялі́ць, -вялю́, -ве́ліш, -ве́ліць; -ве́лены (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вар’ява́ць, ‑р’юю, ‑р’юеш, ‑р’юе; незак.

1. Тое, што і вар’явацца.

2. каго. Раздражняць, злаваць, даводзіць да шаленства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздражня́цца несов., страд. раздра́зниваться, серди́ться, зли́ться, раздража́ться, растравля́ться; раздра́зниваться, раздража́ться; см. раздражня́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раззадо́ривать несов., разг. заахво́чваць, разахво́чваць; (разжигать, обострять) распа́льваць, раздражня́ць; см. раззадо́рить;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

верадзі́ць, вераджу́, вярэ́дзіш, вярэ́дзіць; вярэ́джаны; незак., што (разм.).

Шкодзіць што-н. сабе, натруджваючы, надрываючы, або раздражняць балючае.

В. рукі, спіну.

В. рану.

В. сардэчныя раны (перан.: выклікаць цяжкія ўспаміны).

|| зак. зверадзі́ць, звераджу́, звярэ́дзіш, звярэ́дзіць; звярэ́джаны і разверадзі́ць, -вераджу́, -вярэ́дзіш, -вярэ́дзіць; -вярэ́джаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дражні́ць, дражню́, дра́жніш, дра́жніць; незак.

1. каго (што). Злаваць, наўмысна раздражняць чым-н.

Д. мядзведзя.

2. што. Узбуджаць, выклікаць якія-н. жаданні.

Д. апетыт.

Смачныя стравы дражнілі нос.

3. Паўтараць у смешным выглядзе чые-н. рухі, словы, а таксама называць крыўднай мянушкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)