пераваро́т, -у,
1. Рэзкі паварот, карэнныя змены ў развіцці чаго
2. Карэнная змена ў дзяржаўным жыцці.
3. Паварот з аднаго боку на другі.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пераваро́т, -у,
1. Рэзкі паварот, карэнныя змены ў развіцці чаго
2. Карэнная змена ў дзяржаўным жыцці.
3. Паварот з аднаго боку на другі.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бо́чка, -і,
1. Вялікая драўляная або жалезная цыліндрычная пасудзіна з двума плоскімі днішчамі.
2. Старая руская мера вадкіх і сыпкіх цел, роўная сарака вёдрам (каля 490 літраў).
3. Фігура вышэйшага
Бяздонная бочка (
1) пра тое, што патрабуе вялікіх затрат і не акупляе сябе;
2) пра таго, хто можа выпіць многа спіртнога і не ап’янець (
Бочка з порахам — неадступная пагроза, вялікая небяспека.
Нясе як з бочкі (
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спіра́ль, ‑і,
1. Незамкнутая крывая лінія, якая ўтварае шэраг абаротаў вакол пункта на плоскасці або вакол восі.
2. Дрот ці спружына спецыяльнага прызначэння, якія маюць вінтавую форму.
3. Фігура вышэйшага
[Ад лац. spira — выгіб.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
што́пар, ‑а,
1. Тонкі завостраны з аднаго канца шрубападобны металічны стрыжань з ручкай, які служыць для адкаркоўвання бутэлек.
2. У авіяцыі — адна з фігур вышэйшага
[Ням. Stopper.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фігу́ра
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пераваро́т, ‑у,
1. Змена існуючага грамадска-палітычнага ладу або ўрада сілай.
2. Рэзкі паварот, карэнныя змены ў развіцці, ходзе чаго‑н.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пятля́, -і́;
1. Складзены і завязаны кальцом канец вяроўкі, шнурка
2.
3. Лінія, кругавы рух у выглядзе замкнутай або паўзамкнутай крывой.
4. Тое, што і сіло.
5. Праразная адтуліна ў адзенні для зашпільвання (гузіка, запінкі), а таксама засцежка з тонкага шнурка, дроціка.
6. Дзве планкі на шарніры, якія служаць для прымацавання створкі, дзвярэй.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фигу́ра
1.
геометри́ческие фигу́ры геаметры́чныя фігу́ры;
ритори́ческая фигу́ра
фигу́ры вы́сшего пилота́жа
кру́пная полити́ческая фигу́ра
представля́ть собо́й жа́лкую фигу́ру уяўля́ць сабо́й нікчэ́мную фігу́ру;
2. (телосложение, осанка) фігу́ра, -ры
у неё стро́йная фигу́ра у яе́ стро́йная (згра́бная) фігу́ра (по́стаць);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бо́чка, ‑і,
1. Вялікая цыліндрычная пасудзіна з двума плоскімі днішчамі, зробленая з выпуклых драўляных клёпак, сціснутых абручамі, або з бляхі.
2. Руская мера вадкіх і сыпкіх цел, роўная сарака вёдрам (каля 500 л), якой карысталіся да ўвядзення метрычнай сістэмы.
3. Адна з фігур вышэйшага
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пятля́, ‑і́;
1. Частка вяроўкі, шнура, ніткі і пад., складзеная кальцом і завязаная так, што канцы яе можна зацягнуць.
2. Лінія, крутавы рух у выглядзе замкнутай або паўзамкнутай крывой.
3. Кальцо з нітак, якое ўтвараецца пры вязанні.
4. Тое, што і сіло.
5. Праразная адтуліна ў адзежы для зашпільвання (гузіка, запінкі і пад.).
6. Дзве металічныя планкі на шарніры, якія служаць для прымацавання дзвярэй, вокнаў і пад.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)