прафесіяна́льна-прыкладны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прафесіяна́льна-прыкладны́ |
прафесіяна́льна-прыкладна́я |
прафесіяна́льна-прыкладно́е |
прафесіяна́льна-прыкладны́я |
| Р. |
прафесіяна́льна-прыкладно́га |
прафесіяна́льна-прыкладно́й
прафесіяна́льна-прыкладно́е |
прафесіяна́льна-прыкладно́га |
прафесіяна́льна-прыкладны́х |
| Д. |
прафесіяна́льна-прыкладно́му |
прафесіяна́льна-прыкладно́й |
прафесіяна́льна-прыкладно́му |
прафесіяна́льна-прыкладны́м |
| В. |
прафесіяна́льна-прыкладны́ (неадуш.)
прафесіяна́льна-прыкладно́га (адуш.) |
прафесіяна́льна-прыкладну́ю |
прафесіяна́льна-прыкладно́е |
прафесіяна́льна-прыкладны́я (неадуш.)
прафесіяна́льна-прыкладны́х (адуш.) |
| Т. |
прафесіяна́льна-прыкладны́м |
прафесіяна́льна-прыкладно́й
прафесіяна́льна-прыкладно́ю |
прафесіяна́льна-прыкладны́м |
прафесіяна́льна-прыкладны́мі |
| М. |
прафесіяна́льна-прыкладны́м |
прафесіяна́льна-прыкладно́й |
прафесіяна́льна-прыкладны́м |
прафесіяна́льна-прыкладны́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спарты́ўна-прыкладны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спарты́ўна-прыкладны́ |
спарты́ўна-прыкладна́я |
спарты́ўна-прыкладно́е |
спарты́ўна-прыкладны́я |
| Р. |
спарты́ўна-прыкладно́га |
спарты́ўна-прыкладно́й
спарты́ўна-прыкладно́е |
спарты́ўна-прыкладно́га |
спарты́ўна-прыкладны́х |
| Д. |
спарты́ўна-прыкладно́му |
спарты́ўна-прыкладно́й |
спарты́ўна-прыкладно́му |
спарты́ўна-прыкладны́м |
| В. |
спарты́ўна-прыкладны́ (неадуш.)
спарты́ўна-прыкладно́га (адуш.) |
спарты́ўна-прыкладну́ю |
спарты́ўна-прыкладно́е |
спарты́ўна-прыкладны́я (неадуш.)
спарты́ўна-прыкладны́х (адуш.) |
| Т. |
спарты́ўна-прыкладны́м |
спарты́ўна-прыкладно́й
спарты́ўна-прыкладно́ю |
спарты́ўна-прыкладны́м |
спарты́ўна-прыкладны́мі |
| М. |
спарты́ўна-прыкладны́м |
спарты́ўна-прыкладно́й |
спарты́ўна-прыкладны́м |
спарты́ўна-прыкладны́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пры́кладны, ‑ая, ‑ае.
1. Прыблізны. Прыкладны тэрмін. □ «Заўтра вышлю дзве разведкі, дальнюю і бліжнюю», — вырашыў .. [Міхееў], прачарціўшы на карце прыкладны маршрут. Шамякін.
2. Выдатны, узорны. Прыкладныя паводзіны. □ Першага верасня Дзёмка пайшоў у школу і хутка стаў прыкладным вучнем. Сіняўскі. Ён [Мірон] жа змагаўся, Упарта свайго дамагаўся. Прыкладным, лепшым калгасам калгас яго зваўся. Куляшоў.
прыкла́дны, ‑ая, ‑ае.
Разм. Звязны, складны (пра мову).
прыкладны́, ‑а́я, ‑о́е.
Які мае чыста практычнае значэнне, прымяняецца на практыцы. Прыкладныя навукі. Прыкладная электратэхніка. Прыкладное мастацтва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прикладно́й прыкладны́; ужытко́вы;
прикладны́е нау́ки прыкладны́я наву́кі;
прикладно́е иску́сство прыкладно́е (ужытко́вае) маста́цтва.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приме́рный в разн. знач. пры́кладны; узо́рны;
приме́рное поведе́ние пры́кладныя (узо́рныя) паво́дзіны;
приме́рный срок пры́кладны тэ́рмін.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)