шмы́кнуць

‘прашмыгнуць, хутка выскачыць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шмы́кну шмы́кнем
2-я ас. шмы́кнеш шмы́кнеце
3-я ас. шмы́кне шмы́кнуць
Прошлы час
м. шмы́кнуў шмы́кнулі
ж. шмы́кнула
н. шмы́кнула
Загадны лад
2-я ас. шмы́кні шмы́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час шмы́кнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шмыргану́ць

‘прашмыгнуць; шморгнуць носам’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шмыргану́ шмырганё́м
2-я ас. шмыргане́ш шмырганяце́
3-я ас. шмыргане́ шмыргану́ць
Прошлы час
м. шмыргану́ў шмыргану́лі
ж. шмыргану́ла
н. шмыргану́ла
Загадны лад
2-я ас. шмыргані́ шмыргані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час шмыргану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шваргану́ць

‘ударыць каго-небудзь (шваргануць каго-небудзь і каму-небудзь); прашмыгнуць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шваргану́ шварганё́м
2-я ас. шваргане́ш шварганяце́
3-я ас. шваргане́ шваргану́ць
Прошлы час
м. шваргану́ў шваргану́лі
ж. шваргану́ла
н. шваргану́ла
Загадны лад
2-я ас. шваргані́ шваргані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час шваргану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шмаргну́ць

‘аднакратны дзеяслоў да шмаргаць (шмаргнуць хлопца, шмаргнуць рукой па носе); прашмыгнуць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шмаргну́ шмаргнё́м
2-я ас. шмаргне́ш шмаргняце́
3-я ас. шмаргне́ шмаргну́ць
Прошлы час
м. шмаргну́ў шмаргну́лі
ж. шмаргну́ла
н. шмаргну́ла
Загадны лад
2-я ас. шмаргні́ шмаргні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час шмаргну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шмаргану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

1. Аднакр. да шморгаць.

2. Разм. Хутка, непрыкметна пайсці; прашмыгнуць. Я недаказаў таго, што думаў, як дзед хуценька падперазаў кажух і шмаргануў з пакоя. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

проскользну́ть сов.

1. (скользя, пройти, проехать) праслізну́ць;

2. (пробраться) прашмыгну́ць;

проскользну́ть незаме́тно прашмыгну́ць непрыме́тна;

3. перен. (проскочить) праско́чыць; (промелькнуть) прамільгну́ць;

в его́ слова́х проскользну́л упрёк у яго́ сло́вах прамільгну́ў дако́р.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скользну́ть сов. и однокр.

1. слізгану́цца, каўзану́цца; (о пуле, осколке) зачапі́цца;

2. (прошмыгнуть) праслізну́ць, прашмыгну́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)