пропоро́ть сов., в разн. знач. прапаро́ць, мног. папрапо́рваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напрапо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Прапароць, пракалоць вялікую колькасць чаго‑н. Напрапорваць дзірак шылам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапо́рваць несов. пропа́рывать; протыка́ть, прока́лывать; см. прапаро́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напрапо́рваць сов. (во множестве) пропоро́ть, проткну́ть, проколо́ть; см. прапаро́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прапо́раты

1. пропо́ротый, про́ткнутый, проко́лотый;

2. пробо́данный;

1, 2 см. прапаро́ць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)