разорва́ть
1. (материю, бумагу) разадра́ць, раздзе́рці,
2.
разорва́ть верёвку разарва́ць вяро́ўку;
разорва́ть свя́зи
◊
чтоб тебя́ разорва́ло каб цябе́ разарва́ла;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разорва́ть
1. (материю, бумагу) разадра́ць, раздзе́рці,
2.
разорва́ть верёвку разарва́ць вяро́ўку;
разорва́ть свя́зи
◊
чтоб тебя́ разорва́ло каб цябе́ разарва́ла;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разры́ть
1. раскапа́ць,
2. (привести в беспорядок)
он разры́л все мои́ ве́щи ён раскапа́ў (развярну́ў) усе мае́ рэ́чы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)