панацяга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і панацягваць (у 3 знач.). На фермах адразу палепшылася: загладзілі пазадзіраныя ветрам чубы на стрэхах, пазатыкалі шчыліны ў сценах, панацягалі на столь саломы. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натяну́ть сов. нацягну́ць, мног. панаця́гваць; (натужить — ещё) напя́ць, напну́ць, мног. панапіна́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насу́нуть сов., разг. (надеть) насу́нуць, мног. панасо́ўваць, нацягну́ць, мног. панаця́гваць, усцягну́ць, мног. паўсця́гваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

натаска́ть​I сов.

1. (притащить, натащить) нацяга́ць, мног. панаця́гваць;

2. (вытащить, извлечь из чего-л.) разг. нацяга́ць, мног. панаця́гваць;

3. (наворовать) разг. накра́сці;

4. (за волосы и т. п.) разг. нацяга́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наволочи́ть сов., разг.

1. навалачы́, мног. панавалака́ць, нацягну́ць, мног. панаця́гваць;

2. завалачы́, мног. пазавалака́ць; безл. нахма́рыцца; см. навола́кивать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наволо́чь сов., прост.

1. (принести, притащить) навалачы́, мног. панавалака́ць, нацягну́ць, мног. панаця́гваць;

2. (о тучах) безл. завалачы́, нахма́рыцца;

наволокло́ на не́бо туч завалакло́ не́ба хма́рамі, нахма́рылася.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)