накрути́ть сов.

1. в разн. знач. накруці́ць, мног. панакру́чваць;

накрути́ть про́вод на кату́шки накруці́ць про́вад на шпу́лі;

накрути́ть верёвок накруці́ць вяро́вак;

2. (кручением изготовить) накруці́ць, мног. панакру́чваць; (насучить) насука́ць, мног. панасу́кваць; (навить) наві́ць, мног. панавіва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

намахля́рыць

‘змахляваць, накруціць; з дапамогай махлярства здабыць што-небудзь у пэўнай колькасці, зрабіць што-небудзь памылкова, недарэчна’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. намахля́ру намахля́рым
2-я ас. намахля́рыш намахля́рыце
3-я ас. намахля́рыць намахля́раць
Прошлы час
м. намахля́рыў намахля́рылі
ж. намахля́рыла
н. намахля́рыла
Загадны лад
2-я ас. намахля́р намахля́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час намахля́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наві́ць, наўю́, наўе́ш, наўе́; наўём, наўяце́, наўю́ць; навіў, -віла́, -ло́; наві; навіты; зак., што і чаго.

1. Наматаць, накруціць на што-н.

Н. ніткі на шпульку.

2. Нарыхтаваць вітых вырабаў.

Н. вяровак.

|| незак. навіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. навіва́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наверну́ть сов.

1. в разн. знач. накруці́ць, мног. панакру́чваць;

наверну́ть га́йку накруці́ць га́йку;

наверну́ть холст на вал накруці́ць палатно́ на вал;

2. (много съесть) прост. упіса́ць, умя́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наверте́ть сов., в разн. знач. накруці́ць; (намотать) намата́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насверли́ть сов. насвідрава́ць, мног. панасвідро́ўваць, накруці́ць, мног. панакру́чваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надра́ть сов., разг. надра́ць, надзе́рці;

◊

надра́ть у́ши накруці́ць ву́шы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́драть​II сов. (высечь) разг. вы́хвастаць, адлупцава́ць, вы́лупцаваць, вы́лупіць;

◊

вы́драть за́ уши (кого) накруці́ць ву́шы (каму).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наві́ць, наўю, наўеш, наўе; наўём, наўяце; пр. навіў, ‑віла, ‑ло; заг. наві; зак., што і чаго.

1. Наматаць, накруціць на што‑н. Навіць ніткі на шпульку.

2. Звіваючы, сплятаючы, нарыхтаваць у нейкай колькасці. [Галя:] — Я чула, што вы вяроўкі добрыя віць умееце? [Яўсей:] — Чаму ж не ўмею. [Галя:] — Дык от наўяце нам пастронкаў, лейцаў, вяровак. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накру́чаны

1. накру́ченный, навёрнутый; намо́танный;

2. накру́ченный;

3. насверлённый;

4. нави́нченный;

5. перен., разг. накру́ченный;

1-5 см. накруці́ць 1-5

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)