Verbum

ільняны́ і (пасля галосных) льняны́, -а́я, -о́е.

1. Які мае адносіны да лёну, да яго апрацоўкі.

Ільняное валакно.

І. алей.

Ільняная сарочка.

Ільняная прамысловасць.

2. перан. Які колерам і мяккасцю нагадвае валакно лёну.

Ільняныя валасы.

руча́йка, -і, ДМ -а́нцы, мн. -і, -ча́нак, ж.

1. Верацяно з пражай.

Напрала дзве ручайкі.

2. Пучок валакна лёну або канапель.

Яе валасы нагадвалі ачэсаную ручайку лёну.

|| прым. руча́ечны, -ая, -ае і руча́йкавы, -ая, -ае.

пало́йка, -і, ДМ -ло́йцы, мн. -і, -ло́ек, ж.

Жменя атрапанага або ачэсанага лёну.

церабі́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

Машына для цераблення лёну, канапель.

га¹, нескл., м.

Скарочанае абазначэнне слова гектар; ужыв. звычайна пры лічэбніку.

Засеяна 180 га лёну.

наабчэ́сваць¹, -аю, -аеш, -ае; зак., чаго.

Абчасаць, ачысціць часаннем вялікую колькасць чаго-н.

Н. лёну.

ка́слаўка, -і, ДМ -лаўцы, мн. -і, -лавак, ж. (разм.).

Пасма валасоў, травы, лёну і пад.

па́часкі, -аў.

Рэшткі, адходы пры часанні лёну, канапель і пад.

Пяньковыя п.

|| прым. па́часкавы, -ая, -ае.

су́шня, -і, мн. -і, -яў, ж.

Памяшканне, дзе сушаць снапы збожжа ці лёну; асець.

|| прым. су́шневы, -ая, -ае.