лё́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лё́н |
льны́ ільны |
| Р. |
льну́ ільну лёну |
льно́ў ільноў |
| Д. |
льну́ ільну лёну |
льна́м ільнам |
| В. |
лё́н |
льны́ ільны |
| Т. |
льно́м ільном лёнам |
льнамі ільнамі |
| М. |
льне́ ільне лёне |
льна́х ільнах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лён-даўгуне́ц
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лён-даўгуне́ц |
льны-даўгунцы́ ільны́-даўгунцы́ |
| Р. |
лё́ну-даўгунцу́ ільну́-даўгунцу́ льну-даўгунцу́ |
льно́ў-даўгунцо́ў ільно́ў-даўгунцо́ў |
| Д. |
лё́ну-даўгунцу́ ільну́-даўгунцу́ льну-даўгунцу́ |
льнам-даўгунца́м ільна́м-даўгунца́м |
| В. |
лён-даўгуне́ц |
льны-даўгунцы́ ільны́-даўгунцы́ |
| Т. |
лё́нам-даўгунцо́м ільно́м-даўгунцо́м льном-даўгунцо́м |
льна́мі-даўгунца́мі ільна́мі-даўгунца́мі |
| М. |
лё́не-даўгунцы́ ільне́-даўгунцы́ льне-даўгунцы́ |
льнах-даўгунца́х ільна́х-даўгунца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лё́н-кудра́ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лё́н-кудра́ш |
льны́-кудрашы́ ільны́-кудрашы́ |
| Р. |
льну́-кудрашу́ лё́ну-кудрашу́ ільну́-кудрашу́ |
льно́ў-кудрашо́ў ільно́ў-кудрашо́ў |
| Д. |
льну́-кудрашу́ лё́ну-кудрашу́ ільну́-кудрашу́ |
льна́м-кудраша́м ільна́м-кудраша́м |
| В. |
лё́н-кудра́ш |
льны́-кудрашы́ ільны́-кудрашы́ |
| Т. |
льно́м-кудрашо́м лё́нам-кудрашо́м ільно́м-кудрашо́м |
льна́мі-кудраша́мі ільна́мі-кудраша́мі |
| М. |
льне́-кудрашы́ лё́не-кудрашы́ ільне́-кудрашы́ |
льна́х-кудраша́х ільна́х-кудраша́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́часкі, -аў.
Тое, што і пачаскі.
В. з лёну.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ільновалакно́ і (пасля галосных) льновалакно́, -а́, н.
Валакно лёну.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ільнаво́дства і (пасля галосных) льнаво́дства, -а, М -ве, н.
Галіна сельскай гаспадаркі, якая займаецца вырошчваннем лёну; навука аб вырошчванні лёну.
|| прым. ільнаво́дчы і (пасля галосных) льнаво́дчы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кудзе́ля, -і, ж.
Валакністая частка лёну, пянькі.
|| прым. кудзе́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
траста́, -ы́, ДМ -сце́, ж.
Сцёблы лёну, канапель, якія вылежаліся або вымаклі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ачо́скі, -аў (спец.).
Рэшткі, адходы пры часанні.
А. лёну.
|| прым. ачо́скавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ільнопрадзі́льны і (пасля галосных) льнопрадзі́льны, -ая, -ае.
Прызначаны для прадзення лёну.
Ільнопрадзільная фабрыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)