корёжиться
1. (коробиться) караба́ціцца, гну́цца;
2. (корчиться)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
корёжиться
1. (коробиться) караба́ціцца, гну́цца;
2. (корчиться)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
◎ Куро́жыцца ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
папаку́рчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поёживаться
1. паце́пвацца,
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паку́рчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца;
1.
2. Скурчыцца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Курч 1 ’карчага’ (
Курч 2 ’сабака з пароды хартоў, сетэр’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
заёжиться
1. пача́ць
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
асмя́глы, ‑ая, ‑ае.
Які страціў звычайную вільготнасць; перасохлы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дёргаться
1. ту́зацца; калаці́цца, крыві́цца,
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
передёргиваться
1. (о судорожном движении) крыві́цца; перасмыка́цца, перасмы́квацца;
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)