скрану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты; зак., каго-што.

Зрушыць з месца.

С. шафу.

|| незак. скрана́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. скрана́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кратану́ць

‘варухнуць, зрушыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. кратану́ кратанё́м
2-я ас. кратане́ш кратаняце́
3-я ас. кратане́ кратану́ць
Прошлы час
м. кратану́ў кратану́лі
ж. кратану́ла
н. кратану́ла
Загадны лад
2-я ас. кратані́ кратані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час кратану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узрухну́ць

‘ссунуць, зрушыць, скрануць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. узрухну́ узрухнё́м
2-я ас. узрухне́ш узрухняце́
3-я ас. узрухне́ узрухну́ць
Прошлы час
м. узрухну́ў узрухну́лі
ж. узрухну́ла
н. узрухну́ла
Загадны лад
2-я ас. узрухні́ узрухні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час узрухну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зру́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зрушваць — зрушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зру́шаны прям., перен. сдви́нутый, стро́нутый; смещённый; см. зру́шыць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́віхнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.

Зрушыць з пастаяннага месца ў суставе. Вывіхнуць нагу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сдви́нуть сов.

1. (в место) ссу́нуць, мног. пассо́ўваць;

2. (с места) ссу́нуць, мног. пассо́ўваць, скрану́ць, зру́шыць;

3. перен. (дать ход, побудить к действию) зру́шыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зру́шваць несов., прям., перен. сдвига́ть, стра́гивать; смеща́ть; см. зру́шыць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зрух, -у, м.

1. гл. зрушыцца, зрушыць.

2. перан. Прыметнае, значнае паляпшэнне, змяненне ў стане, развіцці чаго-н.

З. у рабоце.

Пазітыўныя зрухі ў жыцці краіны.

3. Гарызантальныя змяшчэнні геалагічнага слоя.

З. зямной кары.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зрухну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго-што.

Разм. Скрануць, зрушыць. Зрухнуць з месца стол.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)