замурава́ны
1. в разн. знач. замуро́ванный;
2. перен., разг. замёрзший, покры́тый льдом;
1, 2 см. замурава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
замуро́ўваць несов.
1. в разн. знач. замуро́вывать;
2. безл., перен., разг. замерза́ть, покрыва́ться льдом;
1, 2 см. замурава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пазамуро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
1. Замураваць, закласці муроўкай усё, многае. Пазамуроўваць праёмы ў сценах.
2. Змясціць усё, многае або ўсіх, многіх у памяшканні, тайніку, наглуха закладзеным муроўкай.
3. перан. Разм. Пакрыць снегам, лёдам усё, многае. Мароз пазамуроўваў лугі і балоты, гаці і палі. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заде́лать сов.
1. зала́дзіць; заштукава́ць; (залатать) зала́таць, зала́піць; (забить) забі́ць, мног. пазабіва́ць; (заложить) залажы́ць, закла́сці; (заровнять) зараўнава́ць, мног. пазараўно́ўваць; (замазать) зама́заць, мног. пазама́зваць; (замуровать) замурава́ць, мног. пазамуро́ўваць; (запаковать) запакава́ць;
2. (семена) с.-х. закры́ць, забаранава́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)