замурава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак., каго-што.

Пасадзіць каго-н., схаваць што-н. у чым-н., наглуха заклаўшы муроўкай.

З. золата ў сцяне.

|| незак. замуро́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

замурава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замуру́ю замуру́ем
2-я ас. замуру́еш замуру́еце
3-я ас. замуру́е замуру́юць
Прошлы час
м. замурава́ў замурава́лі
ж. замурава́ла
н. замурава́ла
Загадны лад
2-я ас. замуру́й замуру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час замурава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замурава́ць сов.

1. в разн. знач. замурова́ть;

2. безл., перен., разг. замёрзнуть, покры́ться льдом;

во́кны ~ва́лао́кна замёрзли;

рэ́чку ~ва́ла — ре́чка покры́лась льдом

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

1. Закласці наглуха муроўкай (адтуліну, праём і пад.). Замураваць акно. Замураваць дзверы.

2. Пасадзіць каго‑н., схаваць што‑н. у памяшканні, у тайніку, наглуха заклаўшы муроўкай. Замураваць золата ў сцяне. □ Апавядаў ён, як дзяўчыну замуравалі ў слуп каменны. Дубоўка.

3. перан. Разм. Пакрыць снегам, лёдам; замарозіць. Прачнуўся Лёнька .. Працёр вочы, глянуў на вокны і сам сабе ўсміхнуўся: на шыбах густа разрасліся, як у казцы, белыя папараці — вокны за ноч замураваў мароз. Капыловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замурова́ть сов. замурава́ць, мног. пазамуро́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замуро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да замураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замурава́ны і замуро́ваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад замураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

brick in, brick up

замурава́ць цэ́глай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zamurować

зак.

1. замураваць;

zamurować okno — замураваць акно;

zamurować co w ścianie — замураваць што ў сцяне;

2. спарт. паставіць сценку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

brick2 [brɪk] v. кла́сці цэ́глу

brick in [ˌbrɪkˈɪn] phr. v. замурава́ць цэ́глай

brick up [ˌbrɪkˈʌp] = brick in

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)