далу́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад далучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прышпілі́ць, -ілю́, -і́ліш, -і́ліць; -і́лены; зак.

1. што. Прымацаваць шпількай; прыкалоць.

П. брошку.

2. перан., каго-што. Дадаць, далучыць (разм.).

|| незак. прышпі́льваць, -аю, -аеш, -ае і прышпіля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

афілява́ць

‘далучыць (далучаць) прадпрыемства да больш буйнога прадпрыемства ў якасці філіяла’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. афілю́ю афілю́ем
2-я ас. афілю́еш афілю́еце
3-я ас. афілю́е афілю́юць
Прошлы час
м. афілява́ў афілява́лі
ж. афілява́ла
н. афілява́ла
Загадны лад
2-я ас. афілю́й афілю́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час афілю́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

афілява́ць

‘далучыць (далучаць) прадпрыемства да больш буйнога прадпрыемства ў якасці філіяла’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. афілю́ю афілю́ем
2-я ас. афілю́еш афілю́еце
3-я ас. афілю́е афілю́юць
Прошлы час
м. афілява́ў афілява́лі
ж. афілява́ла
н. афілява́ла
Загадны лад
2-я ас. афілю́й афілю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час афілява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падсусе́дзіць

‘далучыць, падсяліць каго-небудзь да каго-небудзь у якасці суседа’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падсусе́джу падсусе́дзім
2-я ас. падсусе́дзіш падсусе́дзіце
3-я ас. падсусе́дзіць падсусе́дзяць
Прошлы час
м. падсусе́дзіў падсусе́дзілі
ж. падсусе́дзіла
н. падсусе́дзіла
Загадны лад
2-я ас. падсусе́дзь падсусе́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час падсусе́дзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сопроводи́ть сов. дада́ць, далучы́ць (да чаго); см. сопровожда́ть​ 3;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыбрукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што.

Разм. Брукуючы, далучыць да раней выбрукаванага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заакцэптава́ць

‘прыняць што-небудзь да аплаты; далучыць што-небудзь да чаго-небудзь; уступіць у рэакцыю з чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заакцэпту́ю заакцэпту́ем
2-я ас. заакцэпту́еш заакцэпту́еце
3-я ас. заакцэпту́е заакцэпту́юць
Прошлы час
м. заакцэптава́ў заакцэптава́лі
ж. заакцэптава́ла
н. заакцэптава́ла
Загадны лад
2-я ас. заакцэпту́й заакцэпту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заакцэптава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

далучэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. далучаць — далучыць і далучацца — далучыцца. Далучэнне прыстаўкі да кораня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прырасці́ць, ‑рашчу, ‑росціш, ‑росціць; зак., што.

1. Даць магчымасць прырасці, прыжыцца. Прырасціць галінку.

2. Спец. Далучыць нарошчваючы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)