галы́ш

‘гладкі камень’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. галы́ш галышы́
Р. галыша́ галышо́ў
Д. галышу́ галыша́м
В. галы́ш галышы́
Т. галышо́м галыша́мі
М. галышы́ галыша́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саці́н, -у, м.

Баваўняная ці шаўковая тканіна, якая мае гладкі бліскучы правы бок.

|| прым. саці́навы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

то́рны, -ая, -ае.

Пра дарогу: наезджаны, гладкі, роўны.

Т. шлях.

Ісці па торнай дарожцы (таксама перан.: выбраць звычайны шлях, неарыгінальнае рашэнне).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

закру́глены, -ая, -ае.

1. Які мае круглую форму, акруглы.

2. перан. Пра стыль мовы: гладкі, стройны.

Закругленая фраза.

|| наз. закру́гленасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́каўзаны

‘гладкі ад коўзання’

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́каўзаны вы́каўзаная вы́каўзанае вы́каўзаныя
Р. вы́каўзанага вы́каўзанай
вы́каўзанае		 вы́каўзанага вы́каўзаных
Д. вы́каўзанаму вы́каўзанай вы́каўзанаму вы́каўзаным
В. вы́каўзаны (неадуш.)
вы́каўзанага (адуш.)		 вы́каўзаную вы́каўзанае вы́каўзаныя (неадуш.)
вы́каўзаных (адуш.)
Т. вы́каўзаным вы́каўзанай
вы́каўзанаю		 вы́каўзаным вы́каўзанымі
М. вы́каўзаным вы́каўзанай вы́каўзаным вы́каўзаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прылі́заны, -ая, -ае (разм.).

1. Пра валасы: надта гладка прычасаны.

2. Пра стыль, твор: штучна гладкі, пазбаўлены яркасці, выразнасці.

Прылізаная проза.

|| наз. прылі́занасць, -і, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гладзе́йшы, ‑ая, ‑ае.

Выш. ст. да прым. гладкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гладчэ́йшы, ‑ая, ‑ае.

Выш. ст. да прым. гладкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атла́сісты, ‑ая, ‑ае.

Гладкі, бліскучы, падобны на атлас. Атласістая скура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́ўзкі, -ая, -ае (разм.).

1. Зусім гладкі, які не стварае трэння і на якім цяжка ўтрымацца; слізкі.

Коўзкая сцежка.

2. Які мае гладкую паверхню і рухаецца шляхам слізгання.

Коўзкія санкі.

|| наз. ко́ўзкасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)