выка́зывать несов. пака́зваць; (обнаруживать) выяўля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обнару́живать несов.

1. (делать видимым) пака́зваць;

2. (выказывать) выка́зваць, выяўля́ць, пака́зваць;

обнару́живать тала́нт выяўля́ць та́лент;

3. (находить) знахо́дзіць;

4. (устанавливать) выяўля́ць; см. обнару́жить;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карыкату́рыць

‘выяўляць у карыкатурным выглядзе што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карыкату́ру карыкату́рым
2-я ас. карыкату́рыш карыкату́рыце
3-я ас. карыкату́рыць карыкату́раць
Прошлы час
м. карыкату́рыў карыкату́рылі
ж. карыкату́рыла
н. карыкату́рыла
Загадны лад
2-я ас. карыкату́р карыкату́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карыкату́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

велікаду́шнічаць, ‑чаю, ‑чаеш, ‑чае; незак.

Выяўляць, паказваць велікадушнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завіха́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак.

1. Рабіць што-н. вельмі старанна, рупліва.

З. на кухні.

2. каля каго-чаго. Горача выяўляць сваю прыхільнасць, адданасць каму-, чаму-н.

З. каля сям’і.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спагада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каму-чаму.

1. Спачуваць, выяўляць спагаду да чыйго-н. гора, бяды.

С. чыёй-н. бядзе.

2. Праяўляць добразычлівасць, літасць да каго-, чаго-н.

С. вучням.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выяўле́нне, ‑я, н.

Дзеянне і працэс паводле знач. дзеясл. выяўляць — выявіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выяўля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да выявіцца.

2. Зал. да выяўляць (гл. выявіць).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бушава́ць, -шу́ю, -шу́еш, -шу́е; -шу́й; незак.

1. Бурна, імкліва выяўляць сваю разбуральную сілу (пра вецер, агонь, ваду).

Полымя бушуе.

Бушуюць хвалі.

2. перан. Бурна выказваць сваё незадавальненне, буяніць (разм.).

Чаго ты бушуеш?

|| наз. бушава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

изъявля́ть несов. выка́зваць; (о согласии — ещё) выяўля́ць;

изъявля́ть жела́ние выка́зваць (выяўля́ць) жада́нне;

изъявля́ть согла́сие дава́ць (выка́зваць) зго́ду;

изъявля́ть поко́рность выка́зваць пако́рнасць, скара́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)