попу́тать сов., разг.

1. (перепутать) в разн. знач. паблы́таць, зблы́таць;

2. (о лошадях) папу́таць;

3. перен. зве́сці; спакусі́ць, падбі́ць, падаткну́ць;

бес попу́тал чорт спакусі́ў (падбі́ў, падаткну́ў);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

седина́ сівізна́, -ны́ ж.;

седина́ в бо́роду — бес в ребро́ посл. во́лас сіве́е, а галава́ шале́е; сівізна́ ў бараду́, а чорт у галаву́; у старо́й пе́чы па́ляць чэ́рці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вувто́рак (Бес.). Гл. аўторак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

нячы́сты I прил., в разн. знач. нечи́стый;

~тая бялі́зна — нечи́стое бельё;

~тая паро́да — нечи́стая поро́да;

~тае вымаўле́нне — нечи́стое произноше́ние;

~тая рабо́та — нечи́стая рабо́та;

~тае сумле́нне — нечи́стая со́весть;

н. на руку́ — нечи́стый на́ руку

нячы́сты II разг.

1. (греховный) нечи́стый; дья́вольский;

~тае ме́сца — нечи́стое (дья́вольское) ме́сто;

2. сущ. нечи́стый, лука́вый, бес, дья́вол;

н. падбі́ўбес попу́тал;

н. дух — нечи́стый дух;

~тая сі́ла — нечи́стая си́ла

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

*По́тарач ’жанчына непрыстойных паводзін’ (Бес.). Гл. патароча.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пігу́ля ’спадніца’ (Бес.). З польск. pigułka ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Натакрок, натакруок ’на будучы год’ (Бес.). Гл. такрок.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

По́дэсь ’прасніца’ (Бес.), по́дюс ’тс’ (кам., Жыв. НС). Гл. потам,

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Лясклівы, лесклі́вы ’ліслівы, падлізлівы’ (Бес.). З ⁺лестлівы. Да лёста, лёстачкі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Трабяза́, трэбэза́ ’густы зараснік на балоце ці рацэ’ (Бес.). Гл. трапяза.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)