падкалупну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты; зак. (разм.).
1. што. Калупнуўшы, падчапіць, прыпадняць спаднізу.
П. сухі пянёк.
2. каго (што). Тое, што і падкалоць¹ (у 2 знач.).
П. з’едлівай заўвагай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падмахну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты; зак., што (разм.).
Падпісаць, паставіць свой подпіс пад чым-н. спехам ці не чытаючы таго, што падпісваеш.
П. загад.
|| незак. падма́хваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
распу́хнуць, -ну, -неш, -не; распу́х. -хла; -ні; зак.
1. Моцна апухнуць; ацячы.
Нага распухла.
2. перан. Павялічыцца ў памерах (разм.).
Папка распухла ад папер.
|| незак. распуха́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. распуха́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пасягну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; зак., на каго-што (кніжн.).
Зрабіць замах на каго-, што-н., пазбавіць каго-н. чаго-н.
П. на свабоду чалавека.
|| незак. пасяга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыме́рзнуць, -ну, -неш, -не; -ёрз, -е́рзла; -ні́; зак.
1. Прыліпнуць пад уздзеяннем марозу.
Дошка прымерзла да зямлі.
2. Крыху змерзнуць, падмерзнуць.
Фруктовыя дрэвы прымерзлі.
|| незак. прымярза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. прымярза́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
туры́ць, туру́, ту́рыш, ту́рыць; незак., каго (што) (разм.).
Выганяць, праганяць адкуль-н.
|| зак. вы́турыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны і пратуры́ць, -туру́, -ту́рыш, -ту́рыць; -ту́раны.
|| аднакр. турну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чара́хнуць, -ну, -неш, -не; -ні; зак. (разм.).
1. Моцна стукнуць па чым-н.
Ч. па патыліцы.
2. Стрэліць кароткай чаргой з аўтаматычнай зброі.
Ч. з аўтамата.
3. Разануць чым-н. вострым.
Ч. нажом.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шчо́ўкаць, -аю, -аеш, -ае; незак., чым і без дап.
Утвараць рэзкія, адрывістыя гукі.
Шчоўкае замок у дзвярах.
У лазняку шчоўкаў салавей.
Ш. абцасамі.
|| аднакр. шчо́ўкнуць, -ну, -неш, -не; -ні.
|| наз. шчо́ўканне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Падны́каць ’кпіць, насміхацца’ (Шпіл.). Няяснае слова з-за адсутнасці параўнаўчага матэрыялу і геаграфічнай прывязкі. Магчыма, балтызм; параўн. літ. panieka ’пагарда да каго-н.’, paniekinti ’аднесціся з пагардай; пакпіць з каго-н.’, niekti ’пагарджаць’. Аднак не выключана і славянскае паходжанне, з *паднукаць ад выкл. ну! (параўн. яшчэ тураў. ны! выкл.), з развіццём семантыкі ’паганяць, падбухторваць’ — ’кпіць, насміхацца’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
гра́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Разм. Грукнуць, грымнуць, бразнуць. Гракнуў пярун. Гракнуць вядром аб падлогу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)