метафі́зік, ‑а,
1. Паслядоўнік метафізікі;
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
метафі́зік, ‑а,
1. Паслядоўнік метафізікі;
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжсце́нне, ‑я,
1. Месца ў сярэдняй частцы грудной поласці, дзе размешчаны сэрца, аорта, бронхі, стрававод.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мо́шчы, ‑аў.
1. Высахлыя астанкі людзей, якія лічацца царквою святымі.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́глянцаваць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе;
1. Пакрыць чым‑н. глянцавітым, нацерці да бляску.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́нюхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Знайсці па паху.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахво́сце, ‑я,
1. Воўна, якая састрыгаецца з хваста, ног, галавы.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ачышча́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны для ачысткі чаго‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
банкру́цтва, ‑а,
1. Страта даўгавой плацежаздольнасці ў выніку разарэння даўжніка.
2.
[Ад фр. banqueroute.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абмахну́цца, ‑ну́ся, ‑не́шся, ‑не́цца; ‑нёмся, ‑няце́ся;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рудыме́нт, ‑а,
1. Недаразвіты, астаткавы орган, які страціў сваё першапачатковае значэнне ў працэсе эвалюцыйнага развіцця.
2.
[Ад лац. rudimentum — зачатак, пачатковая ступень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)