вірава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. віраваць (вірыць).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзяўба́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дзяўбці, дзяўбаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

драселі́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. драселіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жлу́кчанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. жлукціць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заблы́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заблытваць — заблытаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забруко́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. забрукоўваць — забрукаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забудо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. забудоўваць — забудаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забяга́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. забягаць — забегчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заваёўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заваёўваць — заваяваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завастрэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завастраць — завастрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)