брыка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. брыкаць, брыкацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

брыццё, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. брыцца, брыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

будава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. будаваць, будавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бузава́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. бузаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бункерава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. бункераваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бурэ́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. бурыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вапнава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. вапнаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

варо́чанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. варочаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

варсава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. варсаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ветрарухаві́к, ‑а, м.

Рухавік, які прыводзіцца ў дзеянне ветрам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)