завастрэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завастраць — завастрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завёрстванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завёрстваць — завярстаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завіва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завіваць — завіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заву́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завучваць — завучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завышэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завышаць — завысіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завэ́нджванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завэнджваць — завэндзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загаро́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. загароджваць — загарадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ме́чанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. меціць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мінда́льнічанне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. міндальнічаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мітынгава́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. мітынгаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)