валачы́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца валачэннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

варсава́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца варсаваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́фельшчык, ‑а, м.

Рабочы, заняты вытворчасцю вафель.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

горнарабо́чы, ‑ага, м.

Рабочы горнай прамысловасці; гарняк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грані́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які апрацоўвае граніт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загарто́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па загартоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засо́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца засолкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зва́ршчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца зваркай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каландро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які абслугоўвае каландр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́грузчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца выгрузкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)