абво́з, ‑у, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвозіць — абвезці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абвя́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвязваць — абвязаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абвя́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвяльваць — абвяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абганя́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абганяць — абагнаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абгаро́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абгароджваць — абгарадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абграба́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абграбаць — абгрэбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абгу́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абгульваць — абгуляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзе́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзельваць — абдзяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзіма́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзімаць — абадзьмуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзьму́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзьмухваць — абдзьмухаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)