баламу́цтва, ‑а, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. баламуціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

баластава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. баластаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

барса́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. барсаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагаўле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абагаўляць — абагавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагу́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абагульваць — абагуліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абалва́ньванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абалваньваць — абалваніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аббудо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. аббудоўваць — аббудаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абва́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абважваць — абважыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абвала́кванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвалакваць — абвалачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абва́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абварваць — абварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)