погу́дка
1. (напев) запе́ў, -пе́ву
2. (прибаутка) прыгаво́рка, -кі
◊
какова́ погу́дка, такова́ и пля́ска
ста́рая погу́дка на но́вый
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
погу́дка
1. (напев) запе́ў, -пе́ву
2. (прибаутка) прыгаво́рка, -кі
◊
какова́ погу́дка, такова́ и пля́ска
ста́рая погу́дка на но́вый
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мітрэ́нжыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разняво́лены, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хі-хі́ і хі-хі-хі́,
Ужываецца для выражэння смеху спадцішка або тонкім голасам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ты́сяць ‘тысяча’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
фасо́н
снять фасо́н зняць фасо́н;
на но́вый фасо́н
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
закаса́ўшы,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маўле́нчы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да маўлення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абжы́ць, ‑жыву, ‑жывеш, ‑жыве; ‑жывём, ‑жывяце;
Асвоіць новае месца, зрабіўшы яго ўтульным, прыгодным для жыцця, прыстасаваць пад жыллё.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
качавы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які не мае аселасці; вандроўны.
2. Звязаны з частай пераменай месца жыхарства.
3. Прызначаны для пражывання качэўнікаў; пераносны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)