аднагадо́вы

1. (в возрасте одного года) годова́лый;

2. (продолжающийся один год) одногоди́чный;

3. (о растениях) одноле́тний

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чы́ннасць ж., книжн. де́ятельность;

яго́ ч. на праця́гу дзесяці́ год — его́ де́ятельность на протяже́нии десяти́ лет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бо́льшаць несов.

1. увели́чиваться, прибавля́ться; прибыва́ть;

ко́лькасць студэ́нтаў у на́шай краі́не ~шае год ад го́ду — коли́чество студе́нтов в на́шей стране́ увели́чивается год от го́да;

дні ~шаюць — дни увели́чиваются (прибавля́ются, прибыва́ют);

2. крупне́ть; станови́ться бо́льше (крупне́е)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

*Выліко́нна, вылыко́нна булочка ’велікодны рытуальны асвячоны хлябец, які захоўваўся ўвесь год’ (Клім.). З велікодны з асіміляцыяй д > н.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Паўгодкі ’паўгодзе’ (Нас.), ’паўгода пасля смерці’ (Яшкін, вусн. паведамл.). Да паў- і год (гл.). Суфікс, як у памінкі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

трыццацігадо́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які працягваецца трыццаць год. Трыццацігадовая дружба.

2. Узростам у трыццаць год. Піліп — трыццацігадовы мужчына, чорнабароды асілак — меў ужо ладную сям’ю: жонку і чацвёра дзяцей. Чарнышэвіч.

3. Які мае адносіны да трыццацігоддзя (у 2 знач.). Трыццацігадовы юбілей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

васьмігадо́вы, ‑ая, ‑ае.

Якому споўнілася восем гадоў. Васьмігадовы сын. // Тэрмінам у восем год. Васьмігадовае падарожжа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

круглагадо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які працягваецца ўвесь год. Круглагадовы адкорм свіннёй. Круглагадовыя трэніроўкі. Круглагадовая работа экспедыцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перадалімпі́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які бывае перад алімпійскімі гульнямі, папярэднічае алімпійскім гульням. Перадалімпійскі год. Перадалімпійскія спаборніцтвы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Наза́рак ’на наступны год’ (Сцяшк. Сл.). Са спалучэння на (прыназоўнік) і зарак (прыслоўе), аналагічна да назиўтра *на наступны дзень’; другая частка ў сваю чаргу са спалучэння прыназоўніка за і назоўніка рок ’год’, якое ў выніку зліцця аформілася ў адно фанетычнае слова з пераносам націску на першую частку. Падобным чынам утворана і назатакрок ’пазалетась’ (Сцяшк. Сл.), гл. такрок.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)