вы́людак, ‑дка,
Найгоршы сярод людзей; вырадак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́людак, ‑дка,
Найгоршы сярод людзей; вырадак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крэціні́зм, ‑у,
1. Прыроджаная разумовая адсталасць і фізічная недаразвітасць, абумоўленыя парушэннем функцый шчытападобнай залозы і галаўнога мозгу.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імпатэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да імпатэнцыі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загрува́сціць, ‑вашчу, ‑васціш, ‑васціць;
Заставіць, заваліць чым‑н. у беспарадку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закруглі́цца, ‑круглюся, ‑круглішся, ‑кругліцца;
1. Стаць круглым, закругленым.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залысе́ць, ‑ее;
Зрабіцца лысым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
здрабні́ць, здрабню, здробніш, здробніць;
1. Зрабіць дробным, драбнейшым.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зра́нены, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязро́дны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае родных, сваякоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лізу́н, ‑а,
1. Той, хто любіць лізаць, лізацца (пра жывёл).
2. Той, хто любіць цалаваць, цалавацца.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)