папакасі́ць, ‑кашу, ‑косіш, ‑косіць; зак., што, чаго і без дап.
Разм. Касіць доўга, неаднаразова; скасіць многа чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папакуры́ць, ‑куру, ‑курыш, ‑курыць; зак., што, чаго і без дап.
Разм. Курыць доўга, неаднаразова; скурыць многа чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папалаві́ць, ‑лаўлю, ‑ловіш, ‑ловіць; зак., каго-што і чаго.
Разм. Лавіць доўга, неаднаразова; палавіць многа каго‑, чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папамы́ць, ‑мыю, ‑мыеш, ‑мые; зак., каго-што і чаго.
Разм. Мыць доўга, неаднаразова; памыць многа каго‑, чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папапра́сці, ‑праду, ‑прадзеш, ‑прадзе; ‑прадзём, ‑прадзяце; зак., што і чаго.
Разм. Прасці доўга, неаднаразова; спрасці многа чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папахава́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Разм. Хаваць доўга, неаднаразова; пахаваць многа каго‑, чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спускны́, ‑ая, ‑ое.
Прызначаны для спуску, спускання чаго‑н.; які служыць для спуску, спускання чаго‑н. Спускная труба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
укрышы́ць, укрышу, укрышыш, укрышыць; зак., што і чаго.
Накрышыць чаго‑н. у што‑н. Укрышыць цыбулі ў салату.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уску́бці, ‑бу, ‑беш, ‑бе; ‑бём, ‑бяце; зак., што і чаго.
Разм. Скубянуўшы, вырваць што‑н., нарваць чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вы́вад 1 (БРС) ’заключэнне’ (Др.-Падб., Яруш.), укр. вивід ’вывад, вынік’, рус. вывод ’заключэнне, вынік’, польск. wywód ’доказ, тлумачэнне, высвятленне’, чэш. vývod ’вывад, заключэнне’, славац. vývod ’тс’. Утворана бязафіксным спосабам ад дзеяслова выво́дзіць (да вадзі́ць), значэнне ’заключэнне, вынік’ другаснае на падставе першаснага ’вывядзенне каго-небудзь або чаго-небудзь за межы чаго-небудзь’ (Шанскі, 1, В, 219; Брукнер, 628).
Вы́вад 2, ву́вод: «ейцэ на вуводзі», г. зн. ’наклюнутае’ (КСТ). Утворана шляхам зваротнай дэрывацыі ад выво́дзіць ’выседжваць (яйка)’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)