звала́кванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. звалакваць — звалачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звіва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. звіваць — звіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звіса́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. звісаць — звіснуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звя́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. звязваць — звязаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звяржэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. звяргаць — звергнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згіба́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. згібаць — сагнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згла́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. згладжваць — згладзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

генеры́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. генерыраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гіпербаліза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гіпербалізаваць; перабольшанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дабаўле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дабаўляць — дабавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)