амальгамава́ць, ‑мую, ‑муеш, ‑муе; зак. і незак., што.

Сплавіць (сплаўляць) які-небудзь метал з ртуццю, а таксама растварыць (раствараць) які‑н. метал у ртуці. // Пакрыць (пакрываць) амальгамай. Амальгамаваць люстра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазнава́та,

1. Прысл. да пазнаваты.

2. безас. у знач. вык. Аб даволі познім часе. [Алесь:] — Я як-небудзь іншым разам зайду, а то, па праўдзе сказаць, сёння пазнавата ўжо. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паразуме́цца, ‑еюся, ‑еешся, ‑еецца; зак.

Прыйсці да згоды, аднадушнасці; дагаварыцца. [Мікіта:] — А я выберу такую, як сам. Як-небудзь паразумеемся... Ракітны. Ці не час паразумецца: што такое літаратурная старонка? Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздвае́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. раздвойваць — раздвоіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. раздвойвацца — раздвоіцца.

2. Што-небудзь раздвоенае, раздвоеная частка чаго‑н. Капыты з раздваеннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэспе́кт, ‑у, М ‑кце, м.

Уст. Пашана, павага. Верабей, як-ніяк, меў, як кажуць, рэспект да Веры Ігнатаўны, і яна не помніць, каб у чым-небудзь ёй адмаўляў. Пестрак.

[Фр. respect.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зацвярджа́льнік

‘асоба - той, хто зацвярджае што-небудзь; сродак для зацвердзявання’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зацвярджа́льнік зацвярджа́льнікі
Р. зацвярджа́льніка зацвярджа́льнікаў
Д. зацвярджа́льніку зацвярджа́льнікам
В. зацвярджа́льніка зацвярджа́льнікаў
Т. зацвярджа́льнікам зацвярджа́льнікамі
М. зацвярджа́льніку зацвярджа́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зацвярджа́льнік

‘асоба - той, хто зацвярджае што-небудзь; сродак для зацвердзявання’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зацвярджа́льнік зацвярджа́льнікі
Р. зацвярджа́льніку зацвярджа́льнікаў
Д. зацвярджа́льніку зацвярджа́льнікам
В. зацвярджа́льнік зацвярджа́льнікі
Т. зацвярджа́льнікам зацвярджа́льнікамі
М. зацвярджа́льніку зацвярджа́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зары́мсціць

‘задрыжэць, затрымцець; адчуць неадольнае жаданне зрабіць што-небудзь (безас.)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. зары́мсціць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. зары́мсціла

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

недаляга́ць

‘недалягае(-ла) чаго-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. недаляга́е -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. недаляга́ла

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўзя́ць

‘узяць што-небудзь (паўзяць ідэю); узяцца (паўзялі заснаваць арганізацыю)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Прошлы час
м. паўзя́ў паўзялі́
ж. паўзяла́
н. паўзяло́
Загадны лад
2-я ас. паўзьмі́ паўзьмі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час паўзя́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)