ду́цік
‘той, хто дуецца, крыўдзіцца на каго-небудзь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ду́цік |
ду́цікі |
| Р. |
ду́ціка |
ду́цікаў |
| Д. |
ду́ціку |
ду́цікам |
| В. |
ду́ціка |
ду́цікаў |
| Т. |
ду́цікам |
ду́цікамі |
| М. |
ду́ціку |
ду́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ню́хальнік
‘асоба - той, хто нюхае (вынюхвае) што-небудзь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ню́хальнік |
ню́хальнікі |
| Р. |
ню́хальніка |
ню́хальнікаў |
| Д. |
ню́хальніку |
ню́хальнікам |
| В. |
ню́хальніка |
ню́хальнікаў |
| Т. |
ню́хальнікам |
ню́хальнікамі |
| М. |
ню́хальніку |
ню́хальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падбіра́льнік
‘асоба - той, хто падбірае што-небудзь; прылада’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падбіра́льнік |
падбіра́льнікі |
| Р. |
падбіра́льніка |
падбіра́льнікаў |
| Д. |
падбіра́льніку |
падбіра́льнікам |
| В. |
падбіра́льніка |
падбіра́льнікаў |
| Т. |
падбіра́льнікам |
падбіра́льнікамі |
| М. |
падбіра́льніку |
падбіра́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падбіра́льнік
‘асоба - той, хто падбірае што-небудзь; прылада’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падбіра́льнік |
падбіра́льнікі |
| Р. |
падбіра́льніка |
падбіра́льнікаў |
| Д. |
падбіра́льніку |
падбіра́льнікам |
| В. |
падбіра́льнік |
падбіра́льнікі |
| Т. |
падбіра́льнікам |
падбіра́льнікамі |
| М. |
падбіра́льніку |
падбіра́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
замло́сціць
‘прывесці каго-небудзь у стан расслаблення, сну’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
замло́сціць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
замло́сціла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
замо́ташніць
‘прывесці каго-небудзь да моташнасці, непрыемнага адчування’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
замо́ташніць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
замо́ташніла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заначава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе; зак.
Астацца дзе‑н. нанач. Заначаваць у горадзе. □ Стомленасць хіліла.. да думкі заначаваць тут з тым, каб заўтра досвіткам павандраваць куды-небудзь далей. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
добрасусе́дскі, ‑ая, ‑ае.
Дружалюбны, прыязны ў адносінах да суседзяў. Добрасуседскія адносіны. □ Нясе.. хто-небудзь з пошты пісьмо і здалёк яшчэ кажа з добрасуседскай усмешкай: — Ад вашага Івана! Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падняво́ліць, ‑волю, ‑воліш, ‑воліць; зак., каго-што.
Зрабіць паднявольным. Наша зямля ўкрыта курганамі і магіламі тых, хто калі-небудзь імкнуўся заўладаць ёю і падняволіць сабе наш народ. Купала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памясці́цца, ‑мяшчуся, ‑месцішся, ‑месціцца; зак.
Тое, што і змясціцца. Госці ледзь памясціліся за трыма сталамі. Гроднеў. — Дык пераходзь да мяне, — шчыра прапанаваў дзед Лукаш. — Як-небудзь памесцімся. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)