Verbum

жыццялю́б, -а, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто любіць жыццё.

Гэта быў сапраўдны ж.

канспіра́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто карыстаецца канспірацыяй.

|| прым. канспіра́тарскі, -ая, -ае.

дэзарганіза́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто ўносіць дэзарганізацыю.

|| прым. дэзарганіза́тарскі, -ая, -ае.

сакату́н, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм.) Той, хто многа, не сціхаючы, гаворыць: балбатун.

самаўпра́вец, -ра́ўца, мн. -ра́ўцы, -ра́ўцаў, м. (разм.).

Той, хто схільны да самаўпраўства, дзейнічае самаўпраўна.

садзе́йнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто садзейнічае, дапамагае, спрыяе каму-, чаму-н.

панегіры́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

Той, хто складае, гаворыць панегірыкі.

работада́вец, -да́ўца, мн. -да́ўцы, -да́ўцаў, м. (афіц.).

Той, хто дае работу, наймае рабочую сілу.

узло́мшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто ўзломлівае што-н. з мэтай абрабавання.

хлебаро́б, -а, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто займаецца хлебаробствам.

|| прым. хлебаро́бскі, -ая, -ае.