генера́льны
‘генеральны дырэктар якога-небудзь аб'яднання’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
генера́льны |
генера́льныя |
| Р. |
генера́льнага |
генера́льных |
| Д. |
генера́льнаму |
генера́льным |
| В. |
генера́льнага |
генера́льных |
| Т. |
генера́льным |
генера́льнымі |
| М. |
генера́льным |
генера́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мяша́льнік
‘той, хто мяшае што-небудзь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мяша́льнік |
мяша́льнікі |
| Р. |
мяша́льніка |
мяша́льнікаў |
| Д. |
мяша́льніку |
мяша́льнікам |
| В. |
мяша́льніка |
мяша́льнікаў |
| Т. |
мяша́льнікам |
мяша́льнікамі |
| М. |
мяша́льніку |
мяша́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пераву́зіна
‘звужаная частка чаго-небудзь’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пераву́зіна |
пераву́зіны |
| Р. |
пераву́зіны |
пераву́зін |
| Д. |
пераву́зіне |
пераву́зінам |
| В. |
пераву́зіну |
пераву́зіны |
| Т. |
пераву́зінай пераву́зінаю |
пераву́зінамі |
| М. |
пераву́зіне |
пераву́зінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ру́хальнік
‘прыстасаванне для рухання чаго-небудзь’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ру́хальнік |
ру́хальнікі |
| Р. |
ру́хальніка |
ру́хальнікаў |
| Д. |
ру́хальніку |
ру́хальнікам |
| В. |
ру́хальнік |
ру́хальнікі |
| Т. |
ру́хальнікам |
ру́хальнікамі |
| М. |
ру́хальніку |
ру́хальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
азнаёміць сов. ознако́мить;
а. каго́-не́будзь са зме́стам кні́гі — ознако́мить кого́-л. с содержа́нием кни́ги
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пахвала́ ж. похвала́;
адазва́цца пра каго́-не́будзь з ~ло́й — отозва́ться о ко́м-л. с похвало́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дотя́гиваться
1. даця́гвацца, дастава́ць (да чаго-небудзь); см. дотяну́ться;
2. страд. даця́гвацца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
предвосхищённый прадугада́ны; апярэ́джаны; вы́значаны напе́рад; зро́блены ране́й (за каго-небудзь); см. предвосхити́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
індэкса́тар
‘асоба - той, хто індэксуе што-небудзь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
індэкса́тар |
індэкса́тары |
| Р. |
індэкса́тара |
індэкса́тараў |
| Д. |
індэкса́тару |
індэкса́тарам |
| В. |
індэкса́тара |
індэкса́тараў |
| Т. |
індэкса́тарам |
індэкса́тарамі |
| М. |
індэкса́тару |
індэкса́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
акцэнта́тар
‘асоба - той, хто акцэнтуе што-небудзь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акцэнта́тар |
акцэнта́тары |
| Р. |
акцэнта́тара |
акцэнта́тараў |
| Д. |
акцэнта́тару |
акцэнта́тарам |
| В. |
акцэнта́тара |
акцэнта́тараў |
| Т. |
акцэнта́тарам |
акцэнта́тарамі |
| М. |
акцэнта́тару |
акцэнта́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)