зрэ́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зрэджваць — зрэдзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

з’яда́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. з’ядаць — з’есці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

з’ядно́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. з’ядноўваць — з’яднаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інкаса́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. інкасіраваць; інкасіраванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іскрэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. іскрыць, іскрыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кааперава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. каапераваць, кааперавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каардынава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. каардынаваць, каардынавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

казыра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. казыраць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ву́хканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вухкаць — вухнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выбалбо́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выбалботваць — выбалбатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)