нялю́дскі, -ая, -ае.
1. Не ўласцівы чалавеку, не характэрны для чалавека.
З лесу даносіўся страшэнны н. крык.
2. Які перавышае чалавечыя магчымасці, сілы, моцны па ступені праяўлення.
Многім давялося перанесці нялюдскія пакуты.
3. Антыгуманны, бесчалавечны; ганебны.
Нялюдская вайна.
4. Дрэнны, кепскі (разм.).
Нялюдская дарога.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́бегчы, -бегу, -бежыш, -бежыць; -бежым, -бежыце, -бегуць; -бег, -гла; -бежы; зак.
1. Выйсці адкуль-н., накіравацца адкуль-н., куды-н., рухаючыся бягом.
В. з хаты.
З лесу выбег лось.
2. Выцечы адкуль-н. цераз край.
Выбегла малако з каструлі.
|| незак. выбяга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абхо́д, -у, М -дзе, м.
1. гл. абысці.
2. Месца, шлях, па якім можна абысці.
Зручны а.
3. Участак лесу (адзін або некалькі кварталаў), які даглядаецца адным лесніком.
Парадак у абходзе.
4. Манеўр для ўдару ў фланг ці ў тыл праціўніка.
Рушыць палкі ў а.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
масі́ў, -сі́ву м., в разн. знач. масси́в;
го́рны м. — го́рный масси́в;
м. ле́су — масси́в ле́са
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падсе́чка ж.
1. спец. (вырубка) подру́бка, подсе́чка;
п. ле́су — подру́бка (подсе́чка) ле́са;
2. рыб. подсе́чка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паля́на, ‑ы, ж.
Роўная бязлесная прастора, невялікі луг на ўскраіне або сярод лесу. Гэта адна з тых наднёманскіх вёсак, якія туляцца ў сасновых зацішках пры берагавых сакавітых палянах. Пестрак. Забалочаная паляна, акружаная з усіх бакоў цёмнай сцяною лесу, млела ад гарачыні. Бядуля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лесаперава́лачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сарціроўкі і транспарціроўкі лесу (у 2 знач.). Лесаперавалачная база.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абнасе́ніць, ‑ніць; зак., што.
Спец. Кінуць насенне ў зямлю (пра расліны). Лісцёвыя пароды абнасенілі ўчастак лесу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напля́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., чаго.
Разм. Ссячы, насячы ў вялікай колькасці, без разбору. Напляжыць лесу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
натралява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., чаго.
Тралюючы, вывезці, даставіць у нейкай колькасці. Натраляваць бярвення з лесу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)