ро́нда,
Форма інструментальнай музыкі (сольнай ці сімфанічнай)
[Іт. rondo.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́нда,
Форма інструментальнай музыкі (сольнай ці сімфанічнай)
[Іт. rondo.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
слепава́ты, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
страле́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да стральца (у 1 знач.), належыць яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стырнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе;
Кіраваць стырном.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суглі́нак, ‑нку,
Гліністая, глеба
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тлушчало́ўка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трос, ‑а,
Канат з пянькі або
[Гал. tros.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэрмафасфа́т, ‑у,
Штучнае фосфарнае ўгнаенне, якое атрымліваецца ў выніку спякання або сплаўкі фасфатаў ці апатытаў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цыге́йка, ‑і,
Футра, вырабленае
[Ад ням. Ziege — каза.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чапра́к, ‑у,
Найбольш тоўстая і моцная частка скуры
[Цюрк.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)