стрэлкалі́ст, ‑у, М ‑сце, м.
Шматгадовая балотная або водная травяністая расліна сямейства шальнікавых з белымі кветкамі і стрэлападобным лісцем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
туберо́за, ‑ы, ж.
Шматгадовая дэкаратыўная травяністая расліна сямейства амарылісавых з белымі духмянымі кветкамі, эфірны алей якіх выкарыстоўваецца ў парфумерыі.
[Лац. tuberosa — пакрыты бугаркамі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
архідэ́я, ‑і, ж.
Шматгадовая травяністая трапічная расліна сямейства архідных з духмянымі кветкамі дзівоснай формы і разнастайнай афарбоўкі. // Кветка гэтай расліны.
[Ад грэч. orchidion — ядро, ядзерца.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нут, ‑у, М нуце, м.
Аднагадовая або шматгадовая расліна сямейства бабовых, зерне якой ідзе ў ежу і на корм жывёле.
[Тат. нохут.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пылю́шнік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства казяльцовых з перыстарассечаным лісцем, дробнымі жаўтаватымі ці ружова-бэзавымі кветкамі са шматлікімі тычынкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
све́тнік, ‑у, м.
1. Шматгадовая травяністая расліна сямейства гваздзіковых з ружовымі, радзей белымі кветкамі; гарыцвет.
2. Тое, што і адоніс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сні́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства парасонавых з буйнымі лісцямі і белымі кветкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чуфа́, ‑ы, ж.
Адна- або шматгадовая травяністая расліна сямейства асаковых, клубні якой ужываюцца ў харчовай і кандытарскай прамысловасць земляны міндаль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ша́льнік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая ядавітая расліна сямейства шальнікавых з авальным лісцем і дробнымі белавата-ружовымі кветкамі, сабранымі ў суквецці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
беладо́нна, ‑ы, ж.
1. Шматгадовая травяністая ядавітая расліна сямейства паслёнавых з чорнымі ягадамі.
2. Лякарства з карэнняў і лісцяў гэтай расліны.
[Іт. belladonna прыгожая дама.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)